Het huisvesten van arbeidsmigranten staat inmiddels ook in de landelijke politiek op de kaart, maar in de omgevingsrechtelijke praktijk is dit al jaren een ‘probleem’. Het probleem is dat het huisvesten van arbeidsmigranten niet goed past binnen de ‘klassieke’ bestemmingen en bestemmingsplannen die we kennen. Dit leidt daarom nog regelmatig tot handhaving tegen huisvesting van arbeidsmigranten. De Omgevingswet biedt echter (meer) mogelijkheden om dit goed te regelen.
Auteur: Robin Evens
Huisvesten arbeidsmigranten – Wonen of horeca?
Het huisvesten van arbeidsmigranten heeft kenmerken van verschillende bestemmingen. Het heeft bijvoorbeeld elementen van ‘wonen’ en van ‘horeca’. Onder die laatste bestemming valt vaak ook het aanbieden van ‘logies’.
Kort gezegd kun je zeggen dat sprake is van wonen als er een oogmerk is om ergens duurzaam (als in: voor langere tijd, niet zozeer milieubewust) te verblijven. Daar staat tegenover dat meestal géén sprake is van wonen als er allerlei bijbehorende diensten, zoals een receptie, een nachtregister, maaltijdverstrekking en schoonmaak- en wasdiensten worden aangeboden.
Deze problematiek is overigens niet alleen relevant voor arbeidsmigranten. Voor andere doelgroepen spelen vergelijkbare vraagstukken. Denk bijvoorbeeld aan de huisvesting van Oekraïners en andere ontheemden. Ook dan is er sprake van elementen die lijken op een woonbestemming, maar er zijn tegelijkertijd diensten en faciliteiten die maken dat het een horeca- of maatschappelijke functie lijkt.
Juridisch complexiteit leidt tot handhaving huisvesting arbeidsmigranten of weigeren vergunning
Het (juridische) probleem is nu dat de huisvesting van arbeidsmigranten vaak een mengvorm van bovenstaande kenmerken heeft. Zo zijn er binnen één en dezelfde accommodatie arbeidsmigranten die voor zeer korte duur verblijven, omdat ze na het seizoen bijvoorbeeld weer naar hun thuisland gaan. Terwijl er ook arbeidsmigranten zijn die al jaren in diezelfde accommodatie verblijven. Bovendien bieden sommige accommodaties bepaalde ondersteunende diensten aan, zoals bijvoorbeeld een huismeester, receptie of gemeenschappelijke ruimten, juist omdat van bedrijven óók wordt verwacht dat ze goed voor hun gasten, werknemers of uitzendkrachten zorgen.
Tegelijkertijd lijkt in de jurisprudentie als uitgangspunt te worden gehanteerd dat het één het ander uitsluit. Er is – zo lijkt het – óf sprake van wonen óf sprake van logies/horeca.
Handhaving huisvesting arbeidsmigranten of weigering vergunning
De huisvesting van arbeidsmigranten leidt onder meer vanwege deze juridische complicaties vaak tot handhavingsdiscussies. Die discussies kunnen worden voorkomen door een dergelijk gebruik goed aan de voorkant te regelen.
Omgevingswet
Het huisvesten van arbeidsmigranten is uiteraard te regelen met een omgevingsvergunning of een specifieke functieaanduiding (bestemmingen bestaan onder de Omgevingswet formeel niet meer). Mijns inziens biedt de Omgevingswet ook meer ruimte om dit goed te regelen dan het geval was onder de Wet ruimtelijke ordening. Er zijn echter nog heel erg veel omgevingsplannen waarin dit niet goed geregeld is.
Handhaven of vergunning geweigerd – Om tafel?
Omdat de huisvesting van arbeidsmigranten nogal eens wat onrust veroorzaakt in woonkernen, zal het de komende jaren nog regelmatig tot handhavingskwestie komen. Omdat die huisvesting in de bestaande regelgeving vaak (al dan niet bewust) niet direct duidelijk toegestaan is, zal dit tot discussies blijven leiden. Het is daarom verstandig om tijdig juridisch advies in te winnen, bijvoorbeeld van een advocaat omgevingsrecht, als u wordt u geconfronteerd met handhaving van huisvesting van arbeidsmigranten of discussie over een omgevingsvergunning voor de huisvesting van arbeidsmigranten.
Vragen hierover? Bel gerust (0633092700) of stuur een bericht voor een vrijblijvende kennismaking.